Over mij …

Anekdotes, Bron, Bronnen, Gedichten, Tijdloze Verzen, Verhalen

Als ik later hemelen ga

Laat ik vele sporen na …

Tientallen keren verhuist

Geliefd doch ook verguist

Iedere tegel en elk pad

Heeft zijn eigen verhaal

Herinnerd wat ik vergat

Anekdotes in symbooltaal

Voor sommigen herkenbaar

Mijn kleinkinderen vreemd

Schuilt echter geen gevaar

Als je de lezer meeneemt

Elk fragment heeft zijn plot

Overzichtelijk en gelaagd

Levensverhaal zonder slot

Tot de dood het behaagd ☆

 

WilmArt ♡

Vakantie

Anekdotes, Verhalen

Ja Wil gewéldig ik ga mee een weekje naar zee zei ze enthousiast en vastbesloten

Altijd in voor nieuw avontuur stapt ze in met goede moed en frisse zin

Ze is mijn eeuwig trouwe vriendin in voor- en tegenspoed en opbeurend als het moet

We rijden bepakt en bezakt overvol geladen naar een gehuurde caravan op Ameland

Mijn drie kleine jongens achterin zijn opgewonden vol verwachting en zijn dol op haar

Ik rij en zij stuurt me bij en steunt me in alles waar nodig als een rots in de branding

‘Wil wat goed dat je het allemaal in je eentje doet’ zegt ze herhaaldelijk en dat streelt en geeft me nieuwe moed

‘Wat ben je toch lief en stoer als ik jou niet had viel ik in een diep donker gat’ voeg ik toe

Ik rijd regelmatig de verkeerde afslag in en we lachen en zingen dat het een lust is

Bij ons heiligt de weg het doel en we beleven samen met de kids nu al een dolle boel

Na een heftige boottocht met stevige zwoele zeewind komen we op prachtig Ameland

Eindelijk rijden we de Camping op aan duinzicht en de zon schijnt ons tegemoet

We rollen uit mijn Renaultje 5 en de jongens rennen uitgelaten het speelveld op

Ze is niet gewend aan mijn rijke kinderschare en gaat eerst relaxen met een wit biertje

We laden de auto uit en richten de caravan in voor een week slaap- en kookplezier

De grote picknicktafel op ons terras nodigt uit tot gezellig samen eten en spelletjes

Zo vliegt de week om en haar stabiele gedrag en humor houdt ons samen op de been

Genieten en verzorgen is een hele kluif maar ze houdt vol met steeds minder woorden maar aanstekelijke lach en expressieve speelse gebaren

Na een drukke intensieve gezellige vakantie gaan we huiswaarts en groeten de heerlijke plek aan zee

Zichtbaar uitgeblust hangt ze naast me in de auto en kan de terugreis geen pap meer zeggen

We brengen haar moe maar voldaan thuis en ze kan nog net roepen ‘het was weer gewéldig jongens ‘

‘Wil wat heb ik ’n respect voor je’ fluistert ze terwijl ze afscheid neemt

‘Zonder jou had ik het niet gered hoor schat’ en ik omhels haar met duizend hartjes ☆♡☆

 

Wilma Willemsen

 

 

 

 

Best friend

Anekdotes, Verhalen

In de verte rijst vaag haar slanke silhouet boven de skyline van de IJssel

Ik herken haar korte statige gestalte met brede schouders en elegant bewegende energieke tred altijd open voor avontuur tussen de andere voetgangers op de dijk

Kordate stappen klinkende hakken op kinderkopjes haar blonde lokken dansend in de wind en open lach met ondeugende lichtblauwe pretogen komen snel dichterbij

Ik wuif enthousiast en wil haar uitgebreid omhelzen, maar haar lage nuchtere stem met zingend variabele toon en licht zachte g overschreeuwd mijn spontane poging

Ze geeft me een arm en duwt me richting de haringkar alsof we elkaar gisteren nog gezien hebben en de weg samen gewoon weer vervolgen

Haar onvoorspelbaar ietwat theatrale gebaren en taal stellen me op mijn gemak terwijl we elkaar soms maanden niet spreken pakken we de draad weer op

Zullen we lekker lunchen bij jou want was vanochtend al heel vroeg onderweg. Ik woon op haar route terug van de politieschool, waar ze lessen rollenspel geeft aan toekomstige agenten.

Op mijn lange uitschuiftafel van thuis die altijd meeverhuist etaleren we de ingrediënten inclusief haar meegebracht kleurige bos roosjes om onze vriendschap te omlijsten

Ze maakt van alles een feestje dus de versgeurende gebakken warme  broodjes worden zorgvuldig opgemaakt en versierd met allerlei beleg

Jammie heerlijk hè Wil het lijken wel gebakjes zegt ze zuchtend en komt eindelijk tot rust en zichzelf om te genieten van deze dierbare uurtjes gezellie samen met mij

Onderwijl praten we over alles wat ons bezig houdt kwaad maakt kwetst ergert verwonderd pleziert en begeesterd met pauzes van Zen muziek en dansende voeten

Maatschappij milieu recalcitrante plannen gezinsleven opvoedkundige kwesties wederzijds advies respect vrijheid reislust liefde lof en lachbuien rollen over de tafel

Haar slappelach veranderd de wereld in een oceaan vol tranen van plezier pijn en nostalgisch genot

De spleet tussen haar tanden zichtbaar onder haar opkrullende bovenlip en brede neusvleugels werken dubbel op mijn lachspieren en we gieren het uit

Wat kennen we elkaar toch goed van binnen en buiten in voor en tegenspoed al 40 jaren lang intense vriendschap kan nooit meer stuk mag nooit meer stuk zal nooit meer stuk

We ontmoetten elkaar aan de keukentafel van de studentenflats te Nijmegen in 1970  hebben op korte pauzes na altijd contact gehouden totdat ze té plots overleed in 2012

Zulke dierbare herinneringen koester ik voor altijd in mijn hart… ☆

Wilma Willemsen

 

 

 

 

 

à la Nescio

Verhalen

 

Titaantjes… 111

Het was een wonderlijke tijd. Als ik er even over nadenk dan moet die tijd nog voortduren, die duurt zoolang er jongens van negentien, twintig jaar rondloopen. Maar voor ons is hij lang voorbij. Wij waren boven de wereld en de wereld was boven ons en drukte zwaar op ons. Heel in de diepte zagen wij de wereld vol bedrijvigheid en verachtten de menschen, de gewichtige heeren vooral, de heeren, die ’t druk hebben en die denken dat zij ’t aardig ver in de wereld hebben gebracht. Maar wij waren arm. Bekker en ik moesten ’t grootste deel van onzen tijd op kantoor doorbrengen en doen wat die heeren zeiden en hun domme opinies aanhooren, als ze met elkaar spraken en verdragen, dat zij zichzelf veel flinker en knapper vonden dan ons. En als zij vonden dat ’t koud was, dan moesten alle ramen dicht en ’s winters moest ’t licht veel te vroeg op en de gordijnen moesten neer, zoodat wij de roode lucht niet zagen en ’t schemeren in de straat niet en wij hadden niets te vertellen. En wij moesten in straten wonen, heel bekrompen, met uitzicht op de lancaster gordijnen van den overkant en de balletjesfranje en de aspedistra in een pot met een onbestaanbare bloem erop. O, wij namen wraak , wij leerden talen waarvan zij….                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   no

…nooit gehoord hadden. We ontwikkelden een eigen taal, zodat we ons konden onderscheiden van de hoge heren, met hun welbespraaktheid, waarmee ze iedereen intimideerden en de les lazen. Door ons buitenaards te begeven in de hogere sferen van ’t heelal en zijn planeet invloeden, konden we hun domme en burgerlijk opvattingen overstijgen, inzicht en respect afdwingen.                                                                                                                                              We keken nu met een heel andere blik in hetzelfde huis naar hetzelfde uitzicht. Onze manier van kijken verschilde in alle opzichten, alleen zij hadden het niet in de gaten.        Af en toe spraken wij hun taal nog om hen op het verkeerde spoor te zetten. Ze waanden zich boven de wereld en wisten niet dat ze vastgeroest zaten. Wij wisten wel beter …

Wilma Willemsen à la Nescio

 

 

 

Tocht

Verhalen

Vandaag belooft ’n stralende zon strakblauwe lucht en heet te worden. Zin in zeezicht begeven we ons richting de gigantische jachthaven. Onze prachtig uitgedoste boot ligt gereed om te vertrekken. Nadat de passagiers geteld zijn varen we weg. De motor begeleidt de driemaster behoedzaam door de drukke haven naar open zee. Iedereen zoekt een geschikte plek en privé hut om de lange tocht zo comfortabel mogelijk door te komen. Geschreeuw door elkaar heen en klapperende masten in de harde westenwind overmeesteren de machtige muziek van de golven. De sfeer op het dek is opgetogen en gereed voor nieuw avontuur. Klinkende glazen vol kostelijk vocht met bittergarnituur en livemuziek verhogen de stemming van ’t vrolijke gezelschap. Wij zoeken een plek waar geluiden van golven en zeemeeuwen overheersen en we elkaar kunnen verstaan zonder te schreeuwen. De hitte van de middag nodigt uit een verkoelende duik te nemen in de hoge golven achter de boot. Na een super de luxe maaltijd met gezellige groepsconversatie trekken we ons weer terug in de stilte. De zon glijdt onopgemerkt achter de horizon en de lucht kleurt alle tinten van de regenboog. Genoegzaam genieten we van dit magisch schilderij. Langzaam koelt en donkert de lucht en de volle maan wordt zichtbaar. Gasten strompelen lallend soms kotsend overboord naar hun slaap hut. We kijken elkaar veelbetekenend en opgelucht aan. Iedereen beleeft deze Cruise op zijn eigen wijze. We schenken nog wat bij en zakken behaaglijk weg in elkaar en de zalig zwoele nacht. Wij hebben een slaapplaats op het dek geclaimd en turen in de hemel naar het sprookje van de Maan en de Sterren. Straks wacht ons een eerste rang uitzicht op een stralende zonsopgang boven de kleurrijke zee lijn. Ik nestel me krols onder de deken en wiegend op de zachte golven van de nacht val ik in een weldadige slaap.

Wilma Willemsen 2017

Groeten uit…

Verhalen

Even ’n bericht van mij uit het Land van de Belevingswereld.

We zijn gisteren na lang Dwalen in het gebied Zomermiddagen aangekomen.

Het  veelkleurig landschap oogt als schilderijen van Monet en van Gogh.

Groene heuvels gele zonnebloemen en paarse lavendel geuren ons tegemoet.

We zijn onderweg naar Geweldig maar willen in Liederlijk ons droomdorp realiseren.

Het ligt aan ’n helder stromend riviertje en eeuwenoude bomen omzomen het onbewoonde gehucht.

Weldadig riekende bloementuinen sieren de negen nostalgische Ruïnes in n ruime cirkel.

We gaan er Gîtes van maken met voldoende privacy en logeer gelegenheid voor gasten.

In het midden van de cirkel mogelijkheid gezamenlijke beleving zoals terras vuurplaats kruidentuin en buitenatelier .

Schapen koeien en kippen lopen vrij rond in de uitgestrekte weidevelden.

Het zal ons aan niets ontbreken in deze grotendeels zelfvoorzienende duurzame woon- werk- en leefgemeenschap.

Alle ingrediënten zijn aanwezig evenals ’n mild klimaat om veel buiten te kunnen vertoeven.

Leeuwerik ligt aan de overkant van de smalle rivier en hier regeren veel soorten vogels met hun vrolijk gezang.

Regelmatig bezoeken we de hoofdstad Vrij voor de uitgebreide markten interessante evenementen en indrukwekkende bezienswaardigheden.

Klinkt wel als ‘vakantieman gezellig hè’! maar het Leven hier in Liefde en Vrede maakt alle dagen tot ’n Feest met weinig stress en veel Plezier.

Kom maar gauw langs dan kunnen we samen Genieten en verder bouwen aan ons droomkasteel in Liederlijk.

Groeten uit het mooie Land van mijn Belevingswereld !

Wilma Willemsen

Lente kriebels

Verhalen

Ik slenter over de gezellig drukke zonovergoten markt.

Mijn blik wordt gevangen door zeeën van bloemen en planten.

De zon kleurt de veelheid aan tinten en zijn warme stralen toveren ’n glimlach op mijn gezicht.

Krijg kippenvel bij de gedachte dat de dagen weer lengen na de donkere koude wintertijd.

‘n Statige robuuste Brem tussen de veelkleurige viooltjes lacht mij uitnodigend toe.

Zijn uitbundig geel bebloemde ruige takken wil ik de de komende tijd bewonderen.

Vrolijk huppel ik huiswaarts en geef hem ’n speciaal plekje op mijn bescheiden balkon.

De zoet kruidige geur prikkelt m’n zintuigen en ’n siddering van genot overmant me.

Vol verwachting en opgetogen voel ik Lente kriebels door me heen stromen.

Dit is het begin !

 

Gedicht en Foto

Wilma Willemsen

Varanasi

Verhalen

Nooit zal mijn leven meer hetzelfde zijn, besef ik mediterend op het dek van mijn bootje aan Heilige rivier de Ganges.

Diep verzonken in de opkomende zon boven de oever van de overkant, waar lijken aanspoelen om verorberd te worden door gieren en andere dieren.

De lucht kleurt vele tinten en betoverd het stadje Benares in ’n magisch tafereel, ontwakend en voorbereidend op de nieuwe dag, waar jong en oud drinkt en zich wast aan het frisse bronwater uit ’n kraantje onderaan de berg.

In de rivier worden kleurrijke sari’s gewassen, bedevaartgangers en toeristen gezegend of verlost van hun kwalen door het reinigende  wijwater.

Bedrijvigheid van werklieden en winkeliers die hun waren uitstallen in de talloze kraampjes langs de smalle straatjes, waar wandelende koeien voorrang verdienen boven toeristen de bevolking en alle andere dieren.

Bedelende magere vrouwen, handelende kindjes, brutale apen, hongerige honden en oranje behangen sadhus  prevelen hun zegen in ruil voor rupees.

Dit alles wordt overstemd door ritmisch dreunende klanken van de verbranding plaats voor de grote tempel, waar muzikanten en wenende nabestaanden dag en nacht zingen en dansen rond hun overleden dierbaren .

Opgebaard met veel prachtige bloemen en geurend wierook op ’n hoog bed van smeulend hout, verbrandt langzaam het lichaam en verlost de ziel om opgenomen te worden in de Bron van het Goddelijk Universeel Licht.

Alleen de hogere kasten krijgen deze ceremoniële crematie, de doden uit lagere kasten worden gezegend en gereinigd toevertrouwd aan het stromende water van de heilige rivier, om als voedsel voor vissen, vogels en insecten uiteindelijk als skelet weer te verenigen met moeder aarde.

The Circle of Life …

Leven en dood zijn op deze bijzonder magisch spirituele plek met elkaar verweven, hand in hand als geliefden wetend dat ze elkaar ooit weer zullen terugzien.

Dit alles maakte diepe indruk, gaf mij kristalhelder inzicht en opende ‘n dieper bewustzijn omtrent de tijdloosheid van het bestaan, met onze incarnatie op aarde als onderdeel van ’n onmetelijke wetmatigheid en orde in het heelal.

 

Wilma Willemsen 2015

Reisverhaal uit 1975

 

 

Suikergoed ?

Verhalen

Met suiker kun je veel kanten op en dat het zoet smaakt is ’n feit !

Suiker staat het meest bekend als zoethoudertje bij allerlei bevolkingsgroepen in verschillende situaties.

Zo kunnen kinderen zoet of stout zijn en krijgen vaak snoep, zodat ze weer lief spelen of  enorm druk worden.

Veel suiker kan verslavend zijn als drugs en afkicken met dieet en sporten is  aan te bevelen wanneer men er vrij van wil worden.

Suikergoed wordt in Oosterse culturen rijkelijk uitgestald en tijdens ’t suikerfeest na de vastentijd genoten of als ritueel geofferd aan goden, om ze mild te stemmen.

Suiker geeft tijdelijk fysieke energie bij sporters, arbeiders en wandelaars.

Suiker onttrekt kalk uit botten en gebit waardoor kalkrijke voeding belangrijk is als compensatie.

In vruchten en honing zitten ook suikers maar die zijn niet schadelijk voor de gezondheid.

Kortom met suiker kun je veel kanten op mits gebruikt met mate !

 

Woordweb door Wilma Willemsen 01-2017

 

 

 

 

 

IJssel …

Verhalen

Daarachter aan de overkant van de brede blauwe IJssel, die zichtbaar veel regenbuien en gesmolten sneeuw heeft opgelopen, welke nog net niet de oever deden overstromen, zodat er stalen stellingen geplaatst zouden moeten worden als kering van het stromende hoge water, omdat anders de kade waar auto’s geparkeerd staan en het ronde snackhuisje, genaamd de Kade, dat reeds afgebroken is en binnenkort vervangen wordt door ’n nog te ontwerpen paviljoen verderop bij de Waterwerken, als onderdeel van de opnieuw in te richten IJsselkade, zodat men vanaf de markt ‘n vrijer uitzicht over de prachtige IJssel heeft, zou onderlopen, daarachter torent trots de statige St Walburgis kerk met zijn gouden glanzende bol en kruis met haan als windwijzer, waar elk weekend een baderorgel concert te beluisteren valt en vele toeristen de van oorsprong Romaanse kerk binnen wandelen om tegen betaling het bijzondere interieur te bezichtigen, waarna men de smalle treden van de toren mag beklimmen mits hoogtevrees of claustrofobie hen vreemd is en vanaf het hoogste uitkijkpunt de wijde omgeving van de pittoreske stad Zutphen kan bewonderen met de brede blauwe IJssel daarachter aan de overkant.

 

Beschrijvend gedicht in één ronde zin (show don’t tell)

Wilma Willemsen