Over mij …

Anekdotes, Bron, Bronnen, Gedichten, Tijdloze Verzen, Verhalen

Als ik later hemelen ga

Laat ik vele sporen na …

Tientallen keren verhuist

Geliefd doch ook verguist

Iedere tegel en elk pad

Heeft zijn eigen verhaal

Herinnerd wat ik vergat

Anekdotes in symbooltaal

Voor sommigen herkenbaar

Mijn kleinkinderen vreemd

Schuilt echter geen gevaar

Als je de lezer meeneemt

Elk fragment heeft zijn plot

Overzichtelijk en gelaagd

Levensverhaal zonder slot

Tot de dood het behaagd ☆

 

WilmArt ♡

Geloof

Gedichten, Tijdloze Verzen

Ongelooflijk zo vele vrome volgelingen

Die blind vertrouwen in ’t hiernamaals

Buigen en biechten op hun beurse knieën

Angst voor vagevuur met erfzonde belast

Lijden op aarde wacht beloning na dood

Daar staat God de Vader met z’n dienaren

Sprookjesland verkoren tot in eeuwigheid

Weerzien hemelrijk of verbannen naar hel

Wie nog vrij durft te leven kijkt naar boven

Veilige blauwe mantel vol hemellichamen

Zegenen eeuwenlang ons dagelijks bestaan

Stralen hun invloed op ieder levend wezen

Zon Maan en planeten wijzen ons de wegen

Ter aller ontdekking keuze en welbevinden

We creëren onze eigen hemel of hel op aarde

Eeuwig mysterie als cirkel van leven en dood

Doet ieder geloven in z’n eigen Sprookjesland

Geleidt door Boeddha Allah Jezus en Planeten

In Vrijheid Verbonden staat bij allen bovenaan

 

Wilma Willemsen 11-11-2018

 

Kloosterhof

Gedichten, Tijdloze Verzen

Kloosterhof gehuld in violet lavendel

Geur van lentegras en bonte bloemen

Eeuwenoude eiken en krasse kastanjes

Preutse platanen vol overspelige spechten

Verstild onverstoorbaar zit ze op haar troon

Verweerd getekend door de jaargetijden

Lustige lijsters schijten op haar hoofd

Brutale bladeren strelen edele delen

Bespied en gespot door geile gelovigen

Trots haar treurige blik omhoog gericht

De zon troost haar eenzaam bestaan.

 

Vers: Wilma Willemsen

Beeld: Maïté Duval

Foto : Jan Kalsbeek

 

 

 

Senior

Tijdloze Verzen

Mijn herfstseizoen is ten einde

Korte dagen langer verleden tijd

Kasten vol kennis kan bij ’t afval

Tastbare herinneringen ten spijt

Maak plek voor nieuwe invulling

Voor rust en ruimte in mijn hoofd

Hoef niet meer alles te onthouden

Loslaten en vergeten geoorloofd

Genieten van iedere nieuwe dag

Want het kan wel de laatste zijn

Opstaan met ’n onbevangen lach

Wel langzaam met stramme pijn

Mijn winterseizoen is begonnen

Rest mij nog ’n laatste uitdaging

Niet gewaagd is niet gewonnen

Spontaan schiet ik de ruimte in.

 

Wilma Willemsen

 

 

 

Leven

Tijdloze Verzen

Het is slechts dit leven

Dat je is gegeven.

De volgende keer

Zit je in ’n ander pakket alweer.

Familie mens en natuur als basisrecept

Ingrediënten mengen tot je ’n gerecht hebt.

Het is soms een hele kluif om te behappen

Relativeren een kunst met luchtige grappen.

Op aarde weeg je wellicht honderd kilo zwaar

Volgende keer op Mars maar dertig weliswaar.

Het is slechts dit leven

Dat je is gegeven.

 

Wilma Willemsen 2018

 

Oud en versleten

Tijdloze Verzen

Als ik oud ben en versleten

Zal jij me dan niet vergeten ?

Als ik ‘t even niet meer weet

Help jij me dan onthouden ?

Als ik onze memories vergeet

Blijf je toch van me houden ?

Als ik niet meer kan lopen

Zou je me dan tillen ?

Als de zorgen zich ophopen

Was je dan mijn billen ?

Als ik niet meer weet wie ik ben

Vertel jij dan mijn verhalen ?

Als ik ooit vergeet wie jij bent

Zou je dan niet balen ?

Als m’n dagen niet meer bestaan

Dan weet ik mij geborgen

Als ik doodmoe heen wil gaan

Hou jij me vast tot morgen !

 

Wilma Willemsen 12-2017