Donkere dagen …

Zilveren ballen glanzen in de ochtendzon

Weldadig geuren de dennentakken

Kerstrozen kleuren mijn balkon.

De echo van koekoek in serene stilte

Roodborstjes versieren de sneeuwpop

Zingen uit volle borst

Verse sporen op krakend wit tuinpad

Nachtmis hebben we gehad

Glühwein verwarmt bij vorst.

Klokken luiden in de verte

Vlokken dansen in strakblauwe lucht

Liefde sust oorlog in winterrust

Daglicht verdrijft de langste nacht

Wereld ontwaakt met ’n diepe zucht.

Zwanger van weer ’n nieuw jaar

Vol verwachting omhelzen we elkaar.

Wordt het in tweeduizend negentien

Eindelijk vrede dan misschien ?

We zullen het zien !

 

Wilma Willemsen 2018

 

 

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: