Te laat

Het is stil op straat De klok heeft geslagen Ben al veel te laat.

Mag niet meer naar binnen Zal moeten schuilen Een goede plek verzinnen.

Als ze me gaan zoeken Ben ik gruwelijk de klos Laten honden op me los.

Kruid dampen naderbij Sluiert mijn gezicht Verlies van evenwicht.

Kruip door ’n gladde steeg Val in een vergeten gat Tril tot ik niet meer beweeg.

Voetstappen op en neer Klikken van een geweer Ik hou het niet meer.

Mijn maag begint te knorren Ze hebben me verraden Als grof vuil op een wagen geladen.

Schoten ketsen in de nacht Langs me glijden lijken af Een vuurdoop die mij wacht.

Gillen in mijn keel gesmoord De klok weer geklonken De nachtmerrie vermoord.

Badend in bed van zweten Hoor ik moeder roepen Of ik nu eindelijk kom eten.

 

Wilma Willemsen

Illustratie 2005

 

 

 

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: