Meimarkt

Het is nog vroeg en ik heb mijn auto achter de kerk geparkeerd om ruimte te maken voor de komende marktdag.

Marktkramen worden met veel lawaai opgezet en uitbundig ingericht want het belooft een drukke droge zonovergoten dag te worden.

Lange rijen kleurige stalletjes met veel verschillend aanbod om de massa mensen te lokken en bevredigen in hun koopgrage behoeften.

Mijn kinderen hebben hun instrument al opgepoetst om straks hun mooiste deuntjes ten gehore te brengen ten einde ’n graantje mee te pikken van de feestelijke Meimarkt.

Om tien uur wanneer de markt al aardig volstroomt mogen ze zich voor onze deur op straat installeren met gitaar, trommels, xylofoon en het mandje voor toegiften.

Vandaag zitten ze tussen de vriendelijke bloemenkoopman die ons verwent met wat fleurige viooltjes in mijn bloembak en de kraam met de vele worstsoorten, waarvan de jongens af en toe hapklare plakjes aangereikt krijgen van de vrijgevige verkopers.

Ze spelen en improviseren de sterren van de hemel en veel voorbijgangers blijven staan om te genieten van dit aandoenlijke tafereel en muzikale trio .

Het mandje vult zich gestaag met de gulle giften van het dankbare publiek.

Na uren speelplezier en ’n mand vol geld komen ze moe en voldaan binnen en tellen zorgvuldig vol trots de opbrengst van hun noeste arbeid.

Zelf verdiend hè mam roepen ze blij verrast en als echte handelaars stoppen ze de helft van de opbrengst in ‘n spaarpot voor later.

De andere helft verdelen ze en rennen naar de stad op zoek naar ’n stukje waar voor hun eerlijk verdiende geld.

Het was ’n vruchtbare mooie meidag en zelfs de Zutphense Koerier is er niet onopgemerkt aan voorbij gelopen, getuige de krantenkop de volgende dag.

 

Anekdote uit Zutphen 1987

Wilma Willemsen 2017

 

 

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: