Mist

Dichte mist hangt als ’n witte vitrage voor de ramen, ontneemt mijn riante zicht over de uiterwaarden en het fleurige stadsparkje aan de achterkant.

De wereld is heel klein op deze koude zaterdagochtend, zelfs de buren buiten zien of groeten mij niet.

Ik trek mij terug aan de grote witte tafel, waar hobby materiaal van verschillende aard geduldig wacht om door mij gezien, aangeraakt en gebruikt te worden.

Heerlijk zoveel gezelschap te ervaren in mijn knusse ruime woning en de praatjes met muzikale omlijsting op de radio, dragen ook hun steentje bij.

Ik voel nu des te meer dat ik de baas ben in huis, de dagindeling en tijd in eigen hand,  zonder rekening te hoeven houden met andere bewoners of ’n partner als feedback, aanvulling of afleiding.

Soms voelt dat leeg en kil als de dichte mist, die weigert te wijken voor het warme kleurrijke zicht aan de horizon. Vandaag kijk ik naar binnen gevoed door mijn Bron.

Ik schrijf verder aan mijn verhaal vertrouwend, dat morgen de zon weer zal schijnen.

 

Kort verhaal en Foto van Wilma Willemsen

 

 

Advertenties