Tsunami

De vrolijk gekleurde bladeren, dwarrelen spelend in de wind naar beneden en bedekken de kletsnatte grond als ’n Perzisch tapijt met prachtige patronen, waar Liesje nog ‘n laatste poging doet om Lotje te leren lopen.

Maar langs de lange Lindelaan glijdt ze uit, verliest haar evenwicht en Lotje uit het oog , waarna ze zich na lang zoeken, door de gladde bladeren naar huis spoedt.

Heelhuids aangekomen, begint het steeds harder te waaien en de eerder nog vrij onschuldige regenbui, ontwikkeld zich weldra tot ’n waterval die met bakken uit de hemel hard tegen de ramen klettert.

Steeds heftiger giert de wind door de hoge bomen en het water van de reeds overstroomde IJssel klotst als ‘n Tsunami tegen de krakende kozijnen, die het na enkele pogingen net als de reeds gesneuvelde ramen begeven.

Met zijn allesverwoestende kracht, gepaard gaand met bliksem flitsen en gedonder, slaat hij een reeds ontwortelde Lindeboom de voorgevel in, veegt alle meubels mee en verdwijnt niets en niemand ontziend dwars door de achterdeur weer naar buiten.

Als versteend staat Liesje tot haar knieën in het koud stromende water met verwaaide haren en ’n verward hoofd zonder hersenpan.

Met ’n shock schrikt ze wakker, zwemmend in ’n enorme plas zweet, opent haar ogen en kijkt vol angst om zich heen.

Tot haar grote verbazing ziet ze Lotje in diepe rust naast haar in bed liggen en beseft opgelucht met ’n diepe zucht, dat ’t gelukkig maar ’n nare natte nachtmerrie was.

Wilma Willemsen 2016

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: