Sunset…

Geroezemoes, versterkt door vlagen wind,

verstoord nog de rust aan het schemerende strand.

De gouden zon glijdt langzaam met een warme groet ,

achter de zee lijn,  waar zich kleurende lucht de horizon ontmoet.

Strandgangers onthaasten bij het aanschouwen van dit magisch tafereel.

Geluid van klotsende golven, gierende meeuwen en klinkende vlaggenmasten,

nodigen uit tot eerbied voor een ritueel dat ons allen verbindt.

Verkoeling en schemering verjagen de vrolijke hitte van de dag.

Sunset…

Kleuren vervagen, stilte is hoorbaar, de maan laat zich zien.

De zwoele avond verloopt in heldere sterrennacht .

Silhouetten verdwijnen langzaam achter de duinen.

Golven zingen een mijmerend slaap lied.

Morgen weer een nieuwe dag .

voor niets gaat de zon op.

Sunrise…

Gedicht van Wilma Willemsen  2015
Foto van Shakti Muller

 

 

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: